Als we uit onszelf vroeg wakker worden, gaat Berry buiten foto's maken en een stukje filmen. Want ons uitzicht vanuit het huisje is werkelijk grandioos. Vandaag gaan we een bezoek brengen aan een weeshuis. Dit weeshuis is tot stand gekomen door donaties van leden van de stichting Het Schone Streven. Weeskinderen en kinderen van hele arme families krijgen hier les in Nederlands, Engels en andere vakken. De school is nog niet zo oud en ziet er perfect uit, alles wordt goed ondergehouden. Enkele moeders zitten voor de deur van de school de hele dag te wachten vertelt, de lerares. De moeders doen wat handwerk. Het is emotioneel om te zien wat de stichting doet met het geld dat overblijft van de reisorganisatie. Deze kinderen hebben tenminste een toekomst. De meeste weeskinderen komen in een verdomhoekje en hebben dus nooit een kans iets van hun leven te maken. We gaan verder naar een plantage van kruiden en specerijen. Deze is van de dochter van de man die de grond voor het weeshuis beschikbaar heeft gesteld. Na de rondleiding door de tuinen waar we uitleg krijgen over het verbouwen en verwerken van de specerijen worden we getrakteerd op koffie met wat lekkers. De kinderen uit het weeshuis komen een dansje maken. Geweldig! Er lopen kleintjes bij die niet precies weten wat ze doen moeten, heerlijk om te zien. Rob en Lucien zijn op huwelijksreis. Ze worden omgetoverd tot bruid en bruidegom en zo gaan Lucien en Rob dan toch nog een beetje in traditie trouwen. Ze krijgen beide een mooi bloemstuk aangeboden wat helemaal gemaakt is van bananenblad. Ook wij krijgen een bloemetje en de mannen een kroon. Na deze gebeurtenis vertrekken we weer met de bus. We worden uitbundig uitgezwaaid door de kinderen. Onderweg stoppen we nog bij een pannenfabriek. De pannen worden gemaakt van oude stukken plaatmateriaal van de auto-industrie. Ze maken er bv. wadjanpannen en rijstkokers van. Als we bij het hotel aankomen nemen we een duik in het zwembad. Tijdens het zwemmen ontstaat het plan om voor de afscheidsavond van Tonnie een liedje te maken. Het wordt uiteindelijk een limerick. Iedereen doet mee en is erg enthousiast. We hebben veel plezier.
Vandaag gaan we picknicken aan het strand. In de haven waar we stoppen liggen mooie oude beschilderde vissersboten. Vanuit de haven lopen we naar het strand. Op het strand is het dikke pret. Tonnie heeft aan Ferdinand verteld dat hij hier niet mag zwemmen. De stroming in het water is veel te sterk en dus veel te gevaarlijk voor hem. Eigenwijs als hij is gaat Ferdinand toch het water in. De golven gooien hem tegen een rots. Het gevolg een kapotte rug en blauwe plekken. Enkele mannen gaan hem helpen en slepen hem uit het water. Ze laten hem maar een beetje spartelen want het blijkt dat hij ook niet eens kan zwemmen. Als hij het water uitkomt zit zijn zwembroek vol met zand. Onze reisleidster die dat ziet schiet in de lach en komt niet meer bij. Al met al erg hilarisch. De middag hebben we vrij en gaan we een kampong bezoeken. We komen een stel kinderen tegen die ons van alles willen laten zien. Ze vertellen ons hoe zij leven in een kampong. Het is erg leerzaam. We geven ze wat te drinken, en als we op een markt komen kopen we een paar schoenen en kleding voor ze. De kinderen nemen ons uit dank mee naar hun huis. Ze willen spullen aan hun ouders laten zien. Het hele dorp loopt uit. Moeders met hun kind aan de borst komen naar buiten, ook het dorpshoofd is aanwezig. We moeten binnen komen in een huisje van een van de kinderen. De kippen worden van de bank gejaagd zodat wij kunnen zitten. Er wordt van alles te eten op tafel gezet en het is natuurlijk erg onbeschoft om er niets van te nemen. We eten een paar bananen en warme zoete aardappels. Het smaak ons prima. We praten nog lang na over deze zeer gezellige en leerzame middag. Het doet ons erg goed. Paul is jarig vandaag en dit vieren we met een borrel en taart. Tijdens het feestje hebben we meteen de gelegenheid om onze chauffeur en bijrijder te bedanken. Voor de veilige ritten op Java. We geven ze een fooi die niet in verhouding staat met hun salaris. Wij vinden dat ze dit meer dan verdiend hebben. Ook bedanken we de jongens die de hele reis voor onze bagage hebben gezorgd en ook zij zijn blij met hun fooi. Vanavond zijn ze onze gasten en eten ze gezellig met ons mee.
Het is vroeg in ochtend als we afscheid nemen van het personeel van het hotel. Na een uur rijden komen we aan bij de veerboot die ons naar Bali zal brengen. Het is er erg druk en Tonnie regelt de overtocht. De bus blijft achter want op Bali krijgen we een andere bus. In de haven zwemmen kinderen. Ze duiken munten op die toeristen in het water gooien vanaf de veerboten. De overtocht is heerlijk. Op de veerboot laat Berry zijn schoenen poetsen. Hij moet wel extra betalen omdat zijn schoenen nogal groot zijn. Als we op Bali aankomen moeten we erg lang wachten voordat onze nieuwe bus er is. Wat blijkt, de chauffeur heeft onderweg een ongeluk gehad, en is erg geïrriteerd. Aan zijn rijstijl is dat dan ook goed te merken. Hij rijdt als een Kamikaze-chauffeur en krijgt veel commentaar van ons. Ook Tonnie zegt er wat van maar de chauffeur gaat steeds harder rijden, dus op hoop van zegen maar. Na een stop voor de lunch gaat het gelukkig een stuk beter. Bij het hotel aangekomen slaakt iedereen een zucht van verlichting. Het hotel ligt aan direct het strand. Het is prachtig en heeft een groot zwembad. Dat wordt genieten de laatste dagen. Het hele complex ligt in een mooie tuin. De rest van de dag brengen we dan ook door op een ligstoel heerlijk aan de rand van het zwembad.
Vandaag hebben we een vrije dag. We wandelen naar het centrum van Kuta. Onderweg komen we verkopers tegen die op een vrij opdringerige manier hun waren aan de man proberen te brengen. Ze hebben niet in de gaten dat hoe meer ze zeuren hoe minder ze zullen verkopen. We laten ons toch verleiden en kopen wat (nep)parfums om van het gezeur af te zijn. We betalen natuurlijk niet de vraagprijs. Uiteindelijk betalen we nog te vee, merken we later. We lopen door want we willen graag nog verder shoppen Uiteindelijk komen we bij het Hardrock café van Kuta en kopen daar een T-shirt. In de hoofdstraat van Kuta vind je de ene modewinkel na de andere. De Balinese keuken wordt er verdrongen door de Italiaanse, Griekse, Franse en Japanse. Wij gaan voor de Big Mac. . We worden steeds lastig gevallen door verkopers. Mister, mister, please buy. Het mooie brede witte strand van Kuta Beach vergoedt veel. De meeste jongelui hier komen uit Australie om te surfen. Op het strand is het niet erg druk, maar het is wel gezellig. Op de terugweg naar het hotel komen we langs een winkel met houtsnijwerk. We gaan er naar binnen. Want wat is een reis naar Indonesie zonder houtsnijwerk? We zien twee prachtige beelden staan en zijn meteen verliefd. Zoiets zoeken we en we gaan in onderhandeling. De prijs valt mee dus inpakken en wegwezen. De beelden kosten samen nog geen fl16.00. In de namiddag gaan we met kleine busjes naar een Balinees tempelcomplex. De tempels op Bali zijn kleurrijker dan op Java. Als we weer verder rijden komen we een klein houtwerkbedrijfje tegen. De chauffeur stopt. Op de grond zitten jongens en snijden met zelfgemaakte beitels de mooiste figuren in houten deuren. Onze chauffeur vertelt dat er twee maanden wordt gewerkt aan een deur. Daarna gaan we naar Tanah Lot. Tegen het einde van de dag loopt het daar vol met toeristen. In Tanah Lot is de mooiste zonsondergang van Bali te zien. Het lijkt allemaal goed te komen. We hebben een mooie tempel op de achtergrond en we genieten bij voorbaat al van de mooie foto. Helaas verschijnt er uit het niets sluierbewolking, precies voor de zon. Jammer, maar toch de moeite waard. Vanavond nemen we afscheid van Tonnie. We hebben een lied gemaakt in limerick stijl en ze vindt het prachtig. We lachen nog veel bij het kampvuur. We halen leuke herinneringen op en gaan voor ons doen laat naar bed.
Onze laatste dag op Bali. Koffers en alle souvenirs goed inpakken. De laatste dag is altijd een dag van veel rondhangen. Voor we vertrekken gaan we nog even iets eten in een klein tentje op het strand. We nemen nasi met saté. De sate wordt opgediend op een klein houtskoolvuurtje in een conservenblik. Zo eenvoudig als het eruit ziet zo heerlijk smaakt het. En dat is Indonesie. Voor de laatste keer die heerlijke sfeer proeven en genieten van de rust. Een mooie afsluiting van een geweldige vakantie.
We vliegen terug naar Nederland ... Selamat jalan Goede reis!
 |
