Vandaag gaan we via een mooie route naar het strand van Sipatujah. Onderweg stoppen we bij een cassave meelfabriek waar we zien hoe deze wortels worden gestampt en gedroogd. Op het strand aangekomen worden we onthaald met muziek en dans. Het is een mooi strand waar de dorpskinderen vrijuit kunnen spelen. Na de koffie met iets lekkers gaan we naar een schildpaddenfokkerij. Schildpadden leggen hun eieren op het strand. De jonge schildpadjes die hier uitkomen overleven het meestal niet. Dus graven de mensen uit het dorp de eieren uit het zand en zorgen dat ze verder uitgebroed worden. Na 1 maand, als de eieren zijn uitgekomen, laten ze de schildpadjes vrij in zee. Dit mogen wij nu doen. Het is geweldig, wij voelen ons ook zeer vereerd. Na dit spektakel mogen we meedoen aan een karbouwenrace. De karbouwen slepen een kar achter zich mee over het strand. Het lijkt wat zielig maar het schijnt niet zo te zijn. Dit gebeurt normaal alleen op traditionele feesten, maar nu speciaal voor ons. Wij hebben wel het gevoel dat we met alles boffen. Na deze hete dag is het heerlijk bijkomen in het zwembad bij ons hotel. Het eten is elke avond weer een feest, zo ook vanavond.
We zitten halverwege de tour. Iedereen gaat gezellig met elkaar om. Het is een leuke groep waar we mee reizen. Vannacht zijn we weer geteisterd door Allah, maar voor de rest slapen we goed. Deze dag staat in het teken van de handwerkindustrie. We bezoeken eerst een bakstenenfabriek. Hier worden bakstenen gemaakt van modder uit de rivier.Het hele gezin werkt mee. De hele jonge kinderen liggen te slapen tussen de stapels met stenen. Buiten staan enorme rijen met stenen te drogen in de zon. Later gaan ze de oven in. De volgende stop is bij een parasolfabriek. Dit is meer een opgezet voor het toerisme en de export. Je ziet in heel Indonesie namelijk niemand met een parasol lopen. Alles aan de parasol is handwerk. Ze maken van hele dunne houten stokjes en draad eerst een geraamte, waarop wordt papier geplakt. Ook de parasols worden dan in de zon gedroogd. Als ze droog zijn worden ze in de mooiste kleuren met de mooiste motieven beschilderd.Als je ziet wat een werk er zit in het maken en dan de prijs bekijkt snap je niet hoe dat allemaal kan. Voor ons weer een leuk souvenir, we laten de parasol signeren met de plaats en datum. In hetzelfde steegje zitten ook mensen die prachtig borduurwerk maken. Ze maken kleedjes en kleding die ook worden versierd met prachtige motieven. En dat allemaal op van die hele oude Singer naaimachines. We reizen verder naar ons nieuwe hotel in Pangandaran, waar we tegen de middag aankomen voor de lunch. Het restaurant is in de open lucht. Het hotel ligt vlak aan de zee. Pangandaran is een klein gezellig dorpje waar we ons prima vermaken. Vanmiddag brengen we een bezoek aan een natuurreservaat vol met brutale apen. Schitterende beesten, ze halen de nootjes uit de zak. Na deze leuke wandeling gaan we terug naar het hotel, voor koffie met gebak! Eten is een belangrijke bezigheid geworden zeker in deze vakantie. De Indische keuken is voortreffelijk. En als je dan zo heerlijk buiten zit is dat dubbel genieten. We besluiten de avond met karaoken. Tja!
We zijn op weg naar de Green Canyon, waar we in een bootje met 6 man de rivier opgaan. De route ernaartoe is weer schitterend. Alles is zo mooi groen. Als de boot een tijdje onderweg is komen we in een dicht begroeid gebied waar we verschillende slangen en een varaan zien. De rivier wordt steeds smaller en we komen in de Canyon. Het is hier werkelijk schitterend. Aan het eind van de Canyon is een grot, de liefhebbers kunnen hier zwemmen. Na deze prachtige tocht nemen wij een duik in de Indische oceaan. De stroming is erg sterk en je moet je goed staande zien te houden. Het water is heerlijk en het strand goed onderhouden. Wel gaat het verbranden hier erg snel, dus veel insmeren en zoveel mogelijk onder de palmbomen blijven, Er zijn ergere dingen te bedenken. Na de lunch in het hotel krijgen we een massage. Twee dames kneden in een uur tijd alles los wat vast zit, heerlijk. Vanavond hebben we een Indische avond. Het is de bedoeling dat we allemaal in Indische kleding worden gehesen en daarna een groepsfoto maken. Lachen hoor.
Vanmorgen staat een bezoek aan een kampong op het programma. We gaan met de becak. Wat een belevenis. Als we in de kampong aankomen we worden hartelijk ontvangen. We krijgen te zien hoe tahoe, temphe, gula djawa en kroepoek wordt gemaakt. Het is leuk om te zien hoe dit allemaal op een voor ons erg primitieve manier gebeurt.We kopen wat gula djawa voor thuis. Op de terugweg nemen we ook een slof kreteksigaretten mee. Vanmiddag hebben we nog een keer een massage. Dit keer was het bij mij iets pijnlijk. Als we weer zijn bijgetrokken lopen we nog een keer het strand op om te genieten van deze prachtige omgeving. We kopen wat nootjes voor de apen, deze zijn nog iets brutaler dan de apen van gisteren. Als ik even niet oplet zit er al een op mijn schouder. Raar gevoel hoor, die pootjes in mijn nek. Ze zijn heel zacht maar je moet wel uitkijken. We lopen over het strand terug naar het hotel. Met een pot heerlijke thee kletsen we met Tonnie over de fijne vakantie die we tot nu toe hebben. Na het eten bekijken we foto's van mensen die ze in het hotel hebben laten ontwikkelen. De kwaliteit valt wat tegen. Het was weer een mooie dag.
We hebben weer een lange reisdag voor de boeg naar Yogyakarta. We drinken onderweg op de grens van oost en west Java een bakkie koffie. Als we weer een tijdje hebben gereden stoppen we bij een cassave meelfabriek. Wat we daar zien is niet te geloven. Het is een grote donkere loods, waar over de lengte van de loods grote betonnen emmers staan. In die emmers staan mannen met hun heupen te draaien dus ze fungeren letterlijk als mixer. Het is ongelofelijk. En een schik dat deze mannen hebben, geweldig. Buiten verwerken de vrouwen de bladeren en de rest van de cassavewortel. We hebben zeep en shampoo uit de hotels meegenomen en verdelen dit onder de mensen. Ze vinden het geweldig. Na de lunch stoppen we nog een keer nu bij een dakpannenfabriek. Hier geldt hetzelfde als voor de cassavemeelfabriek. Ook hier wordt met het hele gezin gewerkt onder omstandigheden die bij ons niet meer voorkomen. Tonnie zegt dat we dit niet met Nederland moeten vergelijken. We rijden door een streek die bekend staat om zijn vogelnestjes die hier gegeten worden. Dit is een specialiteit voornamelijk voor Chinezen en die betalen er dan ook grof voor (100 USD per kilo). Een ander verhaal zijn de rode pepers. Deze worden niet eens meer geplukt omdat ze zo weinig opbrengen op de markt, erg triest. Als we in de buurt van het hotel aankomen waarschuwt Tonnie ons voor de prijzen in het hotel. Als we het hotel zien snappen we ook meteen waarom. Het heeft vijf sterren. Marmer en goud! Mooi hoor maar niet echt knus. We hebben wel een heerlijk lekker bed, dus geen reden tot klagen.
 |
