We worden weer netjes weggebracht naar schiphol. Bij balie 18 ontvangen we de laatste gegevens voor onze reis. Ook ontvangen we een tasje. Het tasje is van Het Schone Streven, de organisatie waar we de reis mee gaan maken. Zo kunnen we zien wie er nog meer bij ons in de groep zitten. We hebben fijne plaatsen in het vliegtuig. Na een tussenstop in Zurich maken we in het vliegtuig kennis met de Indonesische keuken. De vlucht duurt lang en van slapen komt weinig.
In Singapore ontmoeten we de rest van de groep, en rijden naar ons hotel Miramar. Onderweg zien we al dat Singapore een schone stad is. Het hotel is goed en na een verfrissende douche begeven we ons naar Chinatown. Het is bewolkt en erg heet. We eten wat bij Mc Donalds. Daarna gaan we op de markt op zoek naar veters, want die hebben het begeven. We lopen wat te dwalen en de vermoeidheid slaat toe. We besluiten om terug te gaan naar het hotel. We gaan even lekker op bed liggen. Vanavond hebben we een dinerbuffet in het hotel. Dus mogen we ons niet verslapen. Tijd om te verzamelen in het restaurant. Het is werkelijk fantastisch zoals het buffet eruit ziet. Alles is mooi opgemaakt en het smaakt heerlijk, dit belooft nog wat.
Na een heerlijk ontbijt gaan we met de bus naar Mount Faber waar we een mooi uitzicht over het eiland Sentosa hebben. Ook bezoeken we de Indiase wijk en Chinatown, waar we een bezoek brengen aan de Hindu Tempel Sri Mariamman. Hindu tempels zijn erg kleurrijk en we kijken onze ogen uit. Mensen vinden het ook helemaal niet erg als je ze aanstaart omdat deze gebruiken bij ons in Nederland niet echt gewoon zijn. We rijden verder langs koloniale gebouwen en komen tenslotte bij een edelstenen fabriek uit. Hier kunnen we zien hoe de edelstenen verwerkt worden tot schilderijen, sierraden en allerlei andere dingen. We gaan terug naar het hotel waar een heerlijke lunch op ons staat te wachten. Vanmiddag gaan we met de bus naar Orchard Road. Dit is de bekendste winkelstraat van Singapore. Er zijn veel elektronicazaken, waar de prijzen echt ver onder die van ons liggen. We gaan met de metro die hier zo mooi en schoon is, dat je van de vloer kunt eten. We stappen uit bij Clifford pier. Vandaar gaan we op zoek naar Merilan park. Hier staat een beeld van een leeuw, waar Singapore bekend om staat. Het beeld is klein en niet bijzonder, maar toch leuk dat we hem hebben gevonden. We lopen terug naar het hotel, maar het is verder dan we dachten en nemen onderweg dus maar een colastop. Na een douche zijn we weer klaar voor het eten en het is weer verrukkelijk.
We moeten vroeg op om het vliegtuig te halen wat ons naar Sumatra brengt. Om 10.30 komen we aan en worden ontvangen met mooie welkomstbloemen. We krijgen een nieuwe gids (Naher) en deze vertelt gelijk dat onze reisleidster in Singapore een omgebouwde man was. De reacties in de groep zijn erg leuk, vooral omdat de mannen nogal gecharmeerd waren van Deborah. Als we het vliegveld verlaten zien we gelijk de verschillen. Hier is het niet zo schoon en hier ruikt het ook anders. Wel is het hier super groen en alles ziet er mooi uit.We stoppen even om geld te wisselen en lopen dan ineens tussen het dagelijkse leven op Sumatra. De fiets riksja's en brommertjes rijden langs en mensen op straat willen je van alles verkopen. We rijden verder richting Toba meer. Onderweg stoppen we even voor een lunch, en snel weer verder want het is nog wel een eind rijden. Onderweg zien we het echte Sumatra. Het is voor ons niet voor te stellen dat deze mensen leven onder een golfplaten dak. Meestal in het donker en zonder enige vorm van luxe. Voor de deur hebben ze allemaal een kraampje waar ze van alles verkopen. We bezoeken een palmolieplantage en de gids vertelt er alles over. Het verkeer is een verhaal apart. Alle bussen hebben een chauffeur en een bijrijder. De bijrijder staat links in de bus en hangt van tijd tot tijd buiten het raam. Het is een zooitje, dit komt ook omdat het hier links verkeer is. Als we bij het Toba Meer aankomen begint het al te schemeren en we genieten op de boot van een mooie zonsondergang. Het is een half uur varen voor we bij het hotel aanmeren. Het hotel ligt pal aan het meer. We eten die avond op de veranda van het hotel.
We gaan vandaag met de boot naar Amerita-eiland waar de stenen tafels en stoelen staan. Op het eiland bezoeken we een batikdorp. De huizen die daar staan zijn op een speciale wijze gebouwd. De daken zien eruit als bootjes. Helaas is het er erg toeristisch. We varen verder naar een ander eiland waar we een paar dansen te zien krijgen die een betekenis hebben voor dit eiland. Ook moeten we meedoen en zijn enkele mensen uit onze groep de pineut. Bij weer een ander eiland bezoeken we een schooltje. De kinderen vragen om pennen, snoep of geld om zelf pennen te kopen. We lunchen op Honeymoon eiland en hebben de gelegenheid om een duik te nemen. We maken daar dan ook gretig gebruik van. Na alle geneugten van het leven gaan we naar Tobok, waar we een bezoek brengen aan een graftombe. Ook hier is de weg ernaar toe erg toeristisch. We kopen wat leuke spulletjes. Bij de graftombe vertelt Naher nog een legende over een verloren liefde. We varen terug en krijgen pech met de boot. Er zit plastic tussen de schroef en lopen hierdoor wat vertraging op. Als we terug komen bij ons hotel krijgen we heerlijke gebakken banaan met een kop thee. We hebben na deze dag allemaal een beetje de pijp leeg en nemen een lekkere douche waar we goed van opknappen. Na het eten lopen we er even uit en komen terecht bij Elly. Ze heeft een barretje waar je kunt zitten, en wat drinken. Elly is een vrouw die volgens ons misbruik maakt van haar kinderen. Ze woont in het dorp en probeert wat geld te verdienen. Als het druk wordt in haar kroegje haalt ze haar kinderen van bed en laat ze die muziek maken. Het is wel een leuke avond, maar het kan niet goed zijn dat die kinderen bijna elke avond van hun bed gehaald worden.
Je merkt dat de groep langzaam hechter wordt en er wort dan ook op de boot naar Parapat heel wat afgekletst. Je hoort van mensen dat ze op familiebezoek gaan. Ook gaan er mensen naar hun Foster Parents kindje kijken. Rob en Lucien zijn hier op huwelijksreis. Lucien is van Indische afkomst en zij gaat ook kijken waar haar ouders vroeger gewoond hebben. Frans is een homofiele jongen die van alle markten thuis is. Hij heeft echt van alles bij zich, van verloopstekkertje voor de video tot medicijnen voor welke kwaal dan ook. Hij leeft op een boot en heeft gisteren geholpen toen we ronddobberden op het water. We naderen de kust. We gaan verder naar een ananasplantage. Als we aankomen is er van alles te zien: kruiden, specerijen en natuurlijk ananas. Ik dacht altijd dat deze aan bomen groeiden; dit blijkt niet zo te zijn. Ze groeien aan lage struiken, en ze smaken heerlijk. We krijgen ananas te eten met zout. Vreemd, maar ze doen dit opdat je niet het zuur krijgt. Ik heb nog nooit zulke lekkere ananas gegeten, echt heerlijk. We brengen een bezoekje aan een school waar we met de kinderen gaan zingen. Dit is erg leuk. Sommige kinderen moeten iedere dag 10 km lopen om naar school te gaan. Bij ons zeuren ze al als ze niet op de fiets mogen als de school op de hoek van de straat is. We lopen verder naar een dorp dat bestaat uit rieten huisjes, en komen daar een stoet feestende mensen tegen, die offers brengen aan hun overleden familieleden. Ze graven deze mensen weer op en maken de botten schoon. Dit ritueel herhalen ze elke vijf jaar. Een beetje bizar. Na de lunch in Parapat lopen we over de markt waar we allemaal lekkere vruchten zien. Ook is er een slagerij, maar sommige dingen wil je liever niet zien. We bellen ook nog even naar huis. Alles is goed, alleen Frits mist ons wel heel erg, ondanks de aandacht die hij krijgt. We drinken nog even wat op een terrasje en gaan dan met de boot weer terug naar ons hotel. Het waait flink. In het hotel is inmiddels nog een groep van Het Schone Streven aangekomen. Na het eten halen we even de pennen op die we hebben laten maken. Het zijn houten pennen met de naam erin, erg mooi gemaakt. We kijken nog even naar een paar mooie beelden, maar we besluiten om deze nu nog niet te kopen, omdat je dan de hele reis ermee moet sjouwen.
 |
