Tweede dag Jaipur.
Vrijdag 11 September
Lekker uitgeslapen en heerlijk zitten ontbijten op de binnenplaats van het paleis. Om twaalf uur vertrekken we met 4 personen in een riksja naar de stad, de chauffeur heet Max. Max is een jongen die voor ons hotel in zijn motorriksja woont en slaapt. Hij biedt ons aan om voor 40 roepies per man per uur ons rond te rijden, waar we ook maar heen willen. We beginnen met het postkantoor om postzegels te halen. We gaan verder naar Bator, een tombe van de koninklijke familie. Helaas hadden we niets bij ons om daar foto’s of film van te maken, want het was de moeite waard. Verder naar Jal Mahal. Dit is het waterpaleis. Het ligt midden in een meer dat bezaaid is met waterhyacinten. En dan naar enkele fabriekjes. Alle riksja rijders willen dat je meegaat naar die fabriekjes. Ze krijgen provisie als ze mensen mee naar binnen nemen, dus gunnen wij dat Max. De ene fabriek wil dat we diamanten gaan smokkelen (zo noemen ze het niet, maar bedoelen ze het wel). Bij een andere fabriek willen ze ons tapijten en kleden aansmeren. Als Max genoeg heeft verdiend aan provisie, laten we ons na 3 uur rijden afzetten bij een koffiehuis. Hier kletsen we met 2 jongens die in de buurt ook weer een fabriekje hebben. We vertellen dat we die praktijken kennen en geen interesse hebben. We genieten van heerlijke koffie, brood en hamburgers.In dit soort koffiehuizen zitten over het algemeen alleen maar mannen. Dus toen we met 3 meiden binnenkwamen waren wij de bezienswaardigheid. Wie bekijkt wie? We gaan terug naar het hotel en genieten nog een laatste dag van ons zwembad, want niet ieder hotel heeft natuurlijk een zwembad en die dan ook nog voorzien is van water. Vanavond gaan we met een stel eten bij Natrasj een vegetarisch restaurant. Er wordt echt werk van gemaakt. Het is heerlijk en gezellig totdat de stroom uitvalt. Het is niet zo vreemd dat de stroom uitvalt maar wel een beetje raar als dat onder het eten gebeurt. Snel worden er kaarsen op tafel gezet. Bij het gezellige kaarslicht blijven we nog wat langer zitten. Met de motorriksja gaan we terug naar het hotel.
De rit naar Agra.
Zaterdag 12.September
Om 06.00 uur worden we gewekt: vandaag vertrekken we op tijd. We krijgen een ontbijtpakket mee voor in de bus. We gaan naar Agra, de weg is slecht dus er is nogal paniek op de achterbank. We zijn de stad nog niet uit of de stoelen van Marian en Hennie begeven het al, maar dat mag de pret niet drukken.Onderweg stoppen we voor koffie of iets wat daar op moet lijken. De lunch besluiten we te gebruiken na het bezoek aan Fatehpur Sikri. Het is een spookstad waar vroeger vreselijk veel mensen hebben gewoond, en wat ook de moeite waard is, is vooral de moskee. Ik krijg uitleg van een student die daar niets voor wil hebben, althans dat zegt hij. Uiteindelijk is hij toch wel teleurgesteld dat ik niets koop in zijn shop, maar er zit gewoon niets leuks bij, helaas. De lunch is 5 km verderop. Onderweg komen we mensen met dieren tegen, bij apen zijn de handen met plakband op de rug geplakt. Ook beren aan een touw, die kunstjes moeten doen voor de toeristen. Uiteindelijk willen ze geld van ons. Ik schiet wel even uit de slof omdat ik dit geen vertoning vind. Bij ons in de bus wil ook niemand hier iets mee te maken hebben. Gelukkig hebben we het gevoel dat ze begrijpen dat we daar niet op zitten te wachten. Om vier uur komen we aan bij ons hotel in Agra. Het hotel heeft ruime kamers, en weer een groot, mooi zwembad waar we dan ook maar gelijk gebruik van maken. Onvoorstelbaar dat je aan het zwemmen bent op een paar honderd meter afstand van de Taj Mahal. Lekker douchen, even wat geld wisselen en dan op zoek naar een plaats om wat te eten. Trouwens, de douche was voor het eerst van de vakantie warm, echt luxe. Het geld wisselen is geen succes we moeten wat lenen van Richard en Marian. We gaan eten en lopen binnen in een tentje met de prachtige naam Shees Mahal.Bij het binnenkomen ziet het er niet zo fris uit, maar ja. Het bestellen van de drank gaat het volledig mis. Nadat de drankbestelling is opgenomen duurt het ongeveer een half uur voordat het eerste flesje komt, de rest laat op zich wachten. Na een uur besluiten we dan ook maar om te gaan. In de menukaart van dit vreemde tentje hebben toeristen geschreven, dat deze zaak The most shittiest place on earth is. En om echt een vreselijke ervaring mee te maken je de tomatensoep moet nemen. Agra een stad van bijna vijf honderd jaar oud heeft wel een Pizzahut. Na onze vorige ervaring gaan we nu op zeker. Het is prima en bij het afrekenen krijgen we ook nog 4 T-shirts cadeau. Amerika in India! Om elf uur terug naar het hotel om te gaan slapen, want misschien gaan we morgenochtend met zonsopgang naar de Taj Mahal.
De dag van de "Taj Mahal".
Zondag 13 September
Het is bewolkt en blijven lekker liggen tot 08.00 uur. Lekker ontbijten, en rustig lopen we naar het bekendste en meest gefotografeerde gebouw van India. Omdat we gaan lopen worden we de hele weg lastig gevallen door riksjarijders want die verklaren je voor gek als je gaat lopen. De entree voor de "Taj Mahal" is 2 roepies per persoon. Een belachelijke prijs, maar dat is om het voor de Indiase mensen ook toegankelijk te maken. Eindelijk zijn we binnen, opnieuw bekruipt ons een heel vreemd gevoel, net of het niet echt is. Zo groots, in één woord GEWELDIG. Het is niet voor te stellen dat dit gebouw is gemaakt uit pure liefde voor één vrouw. Zestien jaar lang werkten hier 20.000 man aan. De Taj Mahal is een sprookje in marmer. Wij schieten hier bijna een filmrolletje vol. Nadat we het hele mausoleum hebben gezien en aangeraakt, gaan we verder met de fietsriksja naar het Rode Fort. Bij aankomst in het fort kunnen we nogmaals genieten van het uitzicht op de "Taj Mahal". Het Rode Fort ligt aan de oever van de rivier de Yamuna. Vanaf hier kun je ook het landgoed zien wat tegenover de "Taj Mahal" ligt. Daar had ooit een replica moeten komen voor Shah Jahan zelf. De plannen waren om dat mausoleum in zwart marmer te maken. Helaas is dat er nooit van gekomen. Of misschien is het ook maar beter zo. De zon staat hoog aan de hemel en het wordt te warm om nog verder te gaan. We besluiten om teruggegaan te gaan naar ons hotel. Om vier uur liggen we weer bij het zwembad. Heel decadent bestellen we pizza, en eten die heerlijk op aan de rand van het zwembad, eigenlijk kan dit niet. De rest van de middag blijven we in buurt van het koele water. Vanavond gaan we bij "Zorba’s" eten. De eigenaresse van dit vegetarische restaurant is een oudleerling van Bagwan. Met een riksja zonder shops gaan we naar "Zorba’s". Ook hier geld het systeem van provisie alleen zijn de rijders hier iets agressiever, omdat hier meer toeristen zijn. Het eten is echt uitzonderlijk lekker, alles wat hier gemaakt word is vers en word met zuiver water bereid. Zelfs het ijs is goed te eten, zonder dat je er ziek van wordt. Na het eten mogen we een kijkje nemen in de keuken. Voor Indiase begrippen ziet deze er wel heel erg schoon uit, hier word met gevoel gekookt vandaar ook de goede smaak aan het eten. Berry vindt dit gedeelte natuurlijk geweldig, want hij brengt thuis ook de meeste tijd in de keuken door. Uiteindelijk krijgt hij de menukaart mee voor thuis, zijn avond kan niet meer stuk. Met de riksja (helaas met shop, heel even) gaan we terug naar het hotel. Om elf uur vallen we heerlijk in slaap, op onze netvliezen staat weer iets wat we niet snel zullen vergeten.
Op naar het platteland.
Maandag 14 September
Vandaag staat de dag in het teken van reizen. We staan om 06.00 uur op. Als iedereen in de bus zit gaan we op weg, eindbestemming Orcha. Door de zware regenval van de laatste maanden zijn de wegen heel erg slecht. De weg bestaat uit gaten en hobbels, daardoor lijkt het in de bus wel een kermisattractie. Onderweg eten we even wat in een Indian Coffeehouse, heerlijk toast met jam en masala dosa, dat is een soort pannenkoek van linzenmeel met groenten en aardappels erin. Lekker pittig en dat al zo vroeg op de dag, de maag begint al te rommelen. Het Gwalior fort is niet bijzonder en zeker niet met de gedachte dat we er zo ver voor om hebben moeten rijden. Het reizen met de trein is in India een belevenis opzich, vandaar dat Ine iets voor ons geregeld heeft. We gaan met de trein naar Jhansi en dan verder met twee Tempo’s (grote motorriksja’s) naar het 18 km verderop gelegen Orcha. Het is leuk om met het openbaar vervoer te reizen, omdat iedereen erg nieuwsgierig is, en graag met je wil praten. Zelfs het wachten op het station is een belevenis op zich, mensen staan je net aan te kijken of je van een andere planeet komt. Althans zo zien zij dat. De mensen kijken letterlijk en figuurlijk tegen je op, hoe vaak je ook uitlegt dat je ook maar een heel gewoon mens bent. Het hotel wat ons te wachten staat is opnieuw erg leuk en gezellig. We hebben allemaal een eigen bungalow met terras. De reis van vandaag hiernaartoe was ook zeer de moeite waard. Orcha ligt aan een rivier waar zich het nodige afspeelt. Dat wil zeggen er gebeurt van alles in en om de rivier, jongens die zich heerlijk vermaken met zwemmen. Om indruk te maken springen ze vlak voor ons in het water. En als we dit ook nog filmen kan het niet gek genoeg. Hele gezinnen zijn zich aan het wassen in de rivier en ook dat is een vreemde gewaarwording. Ze vragen zelfs om het te filmen, de mensen hebben totaal geen privacy, en vinden dit ook niet erg. Verderop staan wat vrouwen die hun was aan het doen zijn, en wij lopen door dit schouwspel. Geweldig! Het begint donker te worden, en we zien een groep fijn gebouwde mannen over de brug naar de andere kant van de rivier lopen. Het blijken pelgrims te zijn die elke avond na het ondergaan van de zon gezamenlijk gaan baden. Het is inmiddels donker geworden, dit gaat altijd heel erg snel in landen rond de evenaar. Het wordt tijd om terug te gaan naar het hotel waar ons een buffet staat te wachten. Het eten is heerlijk alleen de bediening laat te wensen over, ze hebben er gewoon geen zin in.Nog even buiten zitten om te genieten van de prachtige omgeving.En vooral die rust, wat een verschil met de drukte van de grote steden.
Van Orcha naar Khajuraho.
Dinsdag 15 September
Lekker rustig opstaan, ontbijten en dan het dorp in. Aan de rivier is het nog steeds een drukte van belang. Het lijkt wel of het leven zich hier alleen langs de rivier afspeelt. In Orcha is het heerlijk rustig, dit is namelijk het eerste kleine dorpje waar we verblijven. Even weg van de drukte van de grote steden. Niemand valt je hier lastig of vraagt je mee te gaan naar hun shop, en dat is vreemd want dat willen we nu juist. We kopen wat leuke souvenirs in een "antiekwinkeltje" voor ongeveer $10. Het onderhandelen over de prijs neemt wel veel tijd in beslag: eerst moet je vertellen waar je vandaan komt, hoelang je in India blijft, en wat je van het land vindt. We gaan weg met bronzen beeldjes en een soort make-up doos voor mannen. Op het plein midden in het dorp zitten allerlei soorten mensen, zo kleurrijk als zij zijn uitgedost, zo saai zijn wij. Veel mannen beschilderen hun gezicht, en de vrouwen dragen fel gekleurde sari’s. Om een goed overzicht van het dorp te krijgen lopen we via de trappen van een oud en helaas verwaarloosd paleis omhoog. Het is warm en klam maar het is de moeite waard. In de hele omgeving staan tempels, die ons een beetje doen denken aan de tempels op Bali (Indonesië). Na dit grandioze uitzicht gaan we terug naar het dorp, en pikken een terrasje om nog even te genieten van de mensen die hier gewoon leven. We moeten helaas weer terug naar het hotel en kunnen nog snel een douche nemen, voordat we weer verder gaan met de bus. De busrit zou vijf uur duren, maar door wat omleidingen duurt deze twee uur langer. De weg is heel slecht, maar de veranderingen in het landschap, maken veel goed. Moe maar enigszins voldaan komen we aan in Khajuraho. Snel gooien we onze spullen op de hotelkamer en gaan lekker eten bij de "Italiaan". En alweer hebben we een prachtige dag achter de rug. Tot morgen.
 |