Het is acht uur als de haan kraait. In het hotel is een ontbijtbuffet. Voor het eerst en niet voor het laatst maken we kennis met het fenomeen ALL YOU CAN EAT. Gebakken aardappelen, hamburgers, pancake, spek, vers fruit, je kunt het zo gek niet bedenken of het staat er. Zoveel eten als je wilt, en ook de drank blijft maar door stromen. Het ontbijt kost nog geen vier dollar. Zelfs na betaald te hebben blijft de serveerster de koffie bijvullen. Het was heerlijk, en een goed ontbijt is het beste begin van de dag. Vandaag staat een bezoek aan de Universal Studio's op het programma. Een park vol attracties en alles hier heeft te maken met film. Het is het grootste studiocomplex van Florida, met meer dan 75 jaar filmhistorie. Echt Amerikaans, wat een humor wat een show, geweldig. De hele dag lopen we door het park en als we om zeven uur in de avond alles gezien hebben (o.a.dikke konten) gaan we terug naar ons hotel. Het diner in het hotel is ook in buffetvorm, gezien het succes van vanochtend lijkt het ons een goed idee om hier weer te eten. Elke avond voor het naar bed gaan kijken we even tv. Zo blijf je op de hoogte van het nieuws, en het weer, dit laatste is voor ons natuurlijk het belangrijkste. Het was een vermoeiende dag, maar wel weer heel leuk.
Als we wakker worden is het al halfnegen, snel buffetten en wegwezen. In elk hotel staan er bij de balie rekken met folders over de bezienswaardigheden in de buurt. Zo zagen wij dat er in Kissemmee een museum moest zijn over het leven van Elvis Presley. Tijdens de rondgang door het museum krijg je gewoon kippenvel. Kleding, meubelstukken, muziekinstrumenten en natuurlijk veel grammofoonplaten. Via Highway 4 rijden we richting Tampa. Volgens de boeken is er weinig te zien in deze stad, zodat we besluiten om door te rijden naar Clearwater Beach. Onderweg zien we de nodige ongelukken en hierdoor staan we een tijdje in de file. Op het strand van Clearwater Beach is het genieten van zon, zand en beachvollybal. Voor we het weten is het halfzes. St. Petersburg is de bestemming voor vanavond, althans om de luxe pier te bekijken want slapen is hier wel heel erg duur: honderd dollar per kamer. Vanaf de pier vertrekken de zeer luxe cruiseboten richting carribean, het is de moeite van het kijken waard. Over de grote hangbrug rijdend verlaten we St. Petersburg en gaan op zoek naar een plaats om te slapen. Voor dertig dollar vinden we een leuk motel in Brandenton, het is klein maar echt Amerikaans: auto voor de deur, bloemetjestapijt, televisie, en een koffiezetapparaat op de kamer. Wat een luxe. Even lekker op bed liggen en zappen. Gemiddeld heb je hier zo'n vijftig zenders. Tijd om te eten. Bob Evans is the place to be. Ook hier is de bediening goed, het eten heerlijk, en de gordijnen roodgeblokt. Terug in ons motel vallen we snel in slaap.
Heerlijk geslapen. Op de kamer drinken ik eerst een vers gezet bakje koffie en Wilma thee. Dit kan met hetzelfde water. Als we onze spullen inpakken merken we dat het tijd wordt om een keer te wassen! Dus opzoek naar een laundry . We vinden er één in het winkelcentrum naast ons. Ook dit is weer een belevenis, Amerikanen doen bijna allemaal de was buiten de deur. Het is dan ook een drukte van belang. De rit gaat verder richting Ft. Meyers, vandaag rijden we ongeveer tachtig mile. Onderweg zien we de meest mooie en oude auto's. Florida is een paradijs voor autoliefhebbers. In Fort Meyers nemen we voor twee nachten een motel. We zijn lekker vroeg op de plaats van bestemming, zodat het vinden van een kamer geen enkele moeite kost. De rest van de ochtend brengen we door in het winterverblijf van Thomas Alva Edison. We zitten aan de Golf van Mexico''. Voor de kust ligt ''Pine Island'', in de middag besluiten we om hier eens te gaan kijken. De groep met al die kleine eilanden hebben iets aparts, er staan zeer luxe huizen en de sfeer is heerlijk. Op een steiger zittend hebben we een prachtig uitzicht op de haven. Lekker iets drinken en dan terug naar ons motel. Onderweg stoppen we bij een Mall, een groot en zeer luxe winkelcentrum. Toen moest er nog gegeten worden, maar wij waren niet de enigen zo bleek later, want het is vrijdagavond. Heel toepasselijk komen we terecht bij ''Friday's''. Om een tafel te krijgen moeten we zeker dertig minuten wachten. Dit is voor ons Hollanders wel heel erg lang, daarom rijden we verder. Bij de volgende tent is de wachttijd ook dertig minuten! . Drie maal is scheepsrecht, het moet ons toch lukken. Veertig minuten wordt ons verteld door een dame, we leggen ons er bij neer. Aan de bar eerst maar een drankje, later zou blijken dat het in het weekend overal zo druk is. Het wachten in dit Steakhouse op een vrije tafel bleek later meer dan de moeite waard geweest te zijn. Weggezakt in een lederen- fauteuil genoten wij van ons eten, en weer hadden we wat geleerd. Met een voldaan gevoel is het om halftien einde oefening.
 |
