Leshan
Zondag 22 oktober
De wekker gaat om kwart voor zes. Na een kop thee en een stuk suikerbrood brengen we de koffers naar de balie waar deze worden opgehaald door kruiers op fietsers. We verzamelen bij de balie en er wordt gezongen voor Henny want die is vandaag jarig. Er is wat onduidelijkheid over waar de bus komt, maar we lopen gewoon Sebastian achterna en het zal best goed komen. Het lost zich vanzelf op en de koffers gaan apart met een wagen, dit na aanleiding van de vorige keer ivm ruimte gebrek in de bus. We hebben dit keer een oudere bus, waarvan de zitplaatsen ruimer zijn. We rijden door een mooi landschap en dalen heel langzaam. Omstreeks 11.00 uur stoppen we om te eten. We eten heerlijk buiten op het terras, waar een heerlijke maaltijd voor ons wordt klaargemaakt in de open keuken. Het ziet er allemaal niet erg fris uit, maar het eten is weer heerlijk en we genieten daarbij ook van het zonnetje. Het toilet is wederom een excursie. Het zijn twee stenen naast een geul die een paar meter diep is (gelukkig). De inhoud van de geul ziet er niet fris uit, en worden ook niet regelmatig schoongemaakt. Broekspijpen omhoog neus dicht en voor je uit kijken, dan is het zo gebeurd. Rond 12.00 uur rijden we weer verder om tegen 16.30 uur bij het treinstation in Panzihue aan te komen. De rit van anderhalf uur door deze vieze industriestad is niet mooi en het stinkt er ook. De koffers zijn ook al op het station en na een controle zetten we die neer in de VIP wachtruimte van het treinstation. We nemen tijdens de wachttijd een heerlijk kop noodles soep bij een tentje buiten het station, waar ze een Nederlandse kaart hebben en kopen wat voor onderweg in de supermarkten. Tegen 18.30 mogen we het perron op en gaan op zoek naar wagon 10. Het is een luxe wagon met coupes voor vier personen. Bergruimte is ook geen probleem, want onder de bedden en bovenop de gang is ruimte genoeg. We zitten vlakbij twee verschillende wasgelegenheden en ook het toilet is weer dichtbij. We gaan redelijk vroeg slapen omdat we morgen een drukke dag hebben ivm een verandering in het programma. De regering heeft ons hotel in Leshan in bezit genomen en wij hebben dus geen slaapplaats in Leshan. Omdat Henny jarig is vandaag hebben we flessen "champagne" en wordt er weer gezongen.
Maandag 23 oktober
Vannacht heeft het hard geregend en het is heerlijk als je in de coupe ligt en de regen op het dak hoort kletteren. We worden tegen 05.45 uur gewekt door Sebastian. Wassen, toilet, koffer pakken en om 06.15 de trein verlaten want deze gaat nog verder. De bus staat al klaar en we rijden naar "ons hotel" om te ontbijten. Het ontbijt is goed en de rest van de groep gaat met de bus naar de grote uitgehouwen Boeddha. Wij gaan samen met Sebastian fietsend in een fietsriksia naar de waterkant om vanaf daar met een taxi naar de overkant van de rivier te gaan. Het is best nog wel een eindje rijden. Bij de ingang van de Boeddha is het nog erg rustig en we kopen kaartjes. We lopen rustig omhoog en kunnen dus rustig alles bekijken. We bekijken wat tempeltjes en dan staan we ineens oog in oog met het oor/hoofd van de Boeddha. De Boeddha is 71 meter hoog en is uitgehouwen in het rode zandsteen van de heuvel. Een monnik genaamd Haitong besloot in 713 een heiligdom in de rots te maken ter bescherming van de passerende boten. Er staan overal dranghekken, maar er is nog niemand dus we kunnen gerust even heen en weer lopen op de trap. We kunnen wat leuke foto's maken en langzaam beginnen er ook al wat Chinezen binnen te stromen. Ook deze willen leuke foto's maken. We lopen weer verder door het mooie aangelegde park. We zijn gelukkig precies op tijd want het begint nu echt druk te worden. We lopen richting brug en komen lang diverse kraampjes waar van alles te koop is. De brug is werkelijk schitterend en we lopen over de brug naar de overkant. Hier moeten we weer vele trappen omhoog en komen uiteindelijk uit bij een mooie tempel, de Wuycu Temple. Vanaf daar gaat het alleen maar naar beneden en komen we uit bij de boot die ons uiteindelijk langs de Boeddha moet varen. We worden met de boot bij de kade afgezet waar vanmorgen de tocht begon. We moeten nog wel wat eten en Sebastian had aangewezen waar we wel wat konden eten. Als we de straat inlopen staan de eigenaresse aan beide kanten te schreeuwen voor klandizie. We gaan zitten aan de ronde tafel buiten en bestellen wat te eten. We hebben een visgerecht besteld. We zien dat er een vis in een net naar lucht aan happen is en daarna achter ons wordt opengesneden en schoongemaakt. Even later krijgen we hem gebakken op een schaal. Ook de buren hebben een visgerecht besteld en deze vis wordt naast ons tafeltje op de grond gegooid tot tweemaal toe. De eetlust wordt wel minder. We hebben ook een kipgerecht besteld, maar ik denk dat deze al dood is, want dit gerecht komt snel op tafel. Omdat de gerechten allemaal vers gemaakt worden duurt het allemaal wel iets langer en omdat we om één uur terug moeten zijn bij de bus moeten we wel veel laten staan. Het eten is heerlijk. We nemen een taxi terug naar het hotel waar de groep al op ons wacht. We gaan met de bus naar Chengu. In de bus is het een oase van rust, bijna iedereen slaapt. Omstreeks 15.30 uur komen we aan bij ons hotel, het Taiji Business Hotel, wat iets buiten de stad ligt. Dit merk je niet, want het is best druk. Chengdu is een compacte moderne stad en heeft een ontspannen sfeer. Er wonen ongeveer 13 miljoen mensen. Na een douche en een klein wasje nemen we de taxi die ons naar de stad brengt. Het is ongeveer 4,5 km en best druk. De taxi is uitgerust met een ijzeren hekwerk rondom de bestuurder. Opmerkelijk. Na wat omzwervingen komen uit bij het heel moderne Chengdu waar de beter gesitueerde Chinezen zich vermaken. Hier zie je de in merkkleding geklede jeugd met de modernste mobieltjes lopen Alle ketens zijn hier aanwezig, van de Pizzahut tot MC Donalds. Het is net Amerika, qua Neon, maar ook als je de prijzen ziet. We eten bij de pizzahut een pizza. Er zitten veel moderne jonge chinezen te eten. Zij kunnen het zich permiteren want de prijzen zijn fors voor chinese begrippen.
 |