Guangzhou
Dinsdag 10 oktober ..... slenteren door de stad
Na een douche en een ontbijt in het hotel lopen we tegen 09.00 uur het hotel uit. Onze groep staat op punt van vertrek voor een excursie. Wij gaan zelf op pad. Wij lopen richting Shamian Eiland. Dit is een stukje oud Kanton van tijdens de Franse en Britse koloniale tijd. We lopen langs een uitgerekt park wat dwars over het eiland loopt. De gebouwen zijn nog echt uit de koloniale tijd. In het park is het een drukte van belang met sportende oudere mensen en veel kinderen. De speeltuin die er is, is tevens een fitnessruimte, met allerlei toestellen uit onze sportschool. Ook voor de school is er een groot veld, waar kinderen een goede houding word aangeleerd. Als je goed staat krijg je een stickertje op je T-shirt. De juf gaat net zolang door totdat iedereen goed staat. Als we via de brug het eiland verlaten komen we uit op de "Quinping Lu". Deze straat is een en al verkoop van "geneesmiddelen" en gedroogde dieren, zoals schorpioen, duizendpoten, kevers, zeepaardjes, complete tijgerpoten en aapjes. Ze willen je allemaal een tijgernagel verkopen die ze uitzagen uit de tijgerpoot. Het kan echt niet, maar je kunt er niets tegen doen, behalve niet kopen. Even verderop komen we in het leven gedeelte, Ook hier zijn dezelfde dieren, maar dan levend te koop. Ook zijn schildpadjes erg populair. Gelukkig is er verderop een gedeelte met huisdieren. Althans dat denken we. Hier kun je dus vissen, parkieten, hamstertjes, katjes, hondjes met hun benodigdheden kopen. De beestjes zien er goed uit en zijn speels. Het gaat hier ook dan weer verder omdat ze hier hondenkleding verkopen. Het zijn pakjes, bv spiderman, voor hondjes. Lachen. We lopen verder richting metrostation. Na wat navragen is het nog tien minuten lopen. We komen uit in een grote winkelstraat waar veel jonge mensen werken. Ze staan allemaal buiten voor de winkel en klappen/zingen en schreeuwen je de winkel binnen. Ze lachen en vinden het fantastisch om op de foto te gaan en deze dan te bekijken. Er hangt een gezellige sfeer en een genot om zo te winkelen. De kleding is erg goedkoop. Een T-shirt voor nog geen twee euro en schoenen voor rond de drie euro. Er is hier een MC Donalds en we nemen heerlijke chocomelk met ananascake. De 10 minuten zijn reeds lang verstreken, maar weer verder naar de metro. Het staat allemaal niet duidelijk aangegeven en de mensen spreken bijna geen Engels, dus maar gewoon doorlopen. We moeten een winkelcentrum door om bij de metro te komen. Bij de automaat staat nagenoeg bijna alles in het Chinees en de Engelse vertalingen kloppen niet. Er komt een vriendelijk jongedame, die ons probeert te helpen. Na geruime tijd is het ons duidelijk. We kopen twee muntjes. De metro is schoon en netjes. Als we onder de grond vandaan komen lopen we tegen Memorial hal aan. Rondom het gebouw is een mooie tuin. We gaan niet naar binnen, maar lopen verder naar Guangxiao Si (tempel van het glorieuze voorouderrespect) Het is een mooie tempel complex. Omdat we dit ook niet zomaar kunnen vinden pakken we het boek erbij om te zoeken. Zodra we het boek openen willen mensen je alweer helpen. Op het plein voor de tempel is een hoog gehalte van bedelaars, die je ook daadwerkelijk lastig vallen. Dit is natuurlijk wel begrijpelijk, maar eten willen ze niet. Het tempelcomplex is mooi en zit bijna net zo in elkaar als in Hongkong, dus we gaan op zoek naar de Pagode Liu Rong Si. We komen er iet uit en vragen een jong stel om ons te helpen. Ze kennen zelf de pagode niet, maar kunnen ons wel helpen met de straatnaam. Na wat zoeken komen we toch aan. We beklimmen de pagode. Het is een mooi groot complex. De dakranden hebben een mooi complex snijwerk van vogels insecten en leeuwen. Er is een gebed aan de gang waar monniken zitten te brommen (bidden) en waar om de zoveel tijd een gong gaat. Heel apart. Om de pagode van 57 meter hoog te beklimmen moet je bij elke laag even buiten om lopen om de volgende trap omhoog te nemen. Omdat de rand waarop je loopt maar heel smal is en het hek eromheen niet echt hoog, speelt de hoogtevrees parten en stoppen we bij vijf hoog. Vanaf daar hebben we ook een geweldig uitzicht op het complex en een stukje van de stad. Het is inmiddels best warm geworden. We frissen ons op bij de gelukkig vrij schone toiletten waar stromend water is. Het is al 15.00 uur en we nemen een taxi terug naar het hotel om daar wat te eten. Omdat we dichtbij de waterkant zitten nemen we na het eten nog een ijsje mee naar een bankje bij de rivier. Tijdens het eten hebben we wel veel bekijks. Na een heerlijke wandeling langs de rivier, nemen we een douche en rond 19.30 uur gaan we eten met een groepje van twaalf man. We eten in een best een luxe lounge bar-restaurant. Omdat we lekker buiten willen eten, moet bijna het hele terras verbouwd worden om met z´n allen aan één grote tafel te kunnen zitten. Dit wordt netjes geregeld. We bestellen van alles wat en langzaam maar zeker komt de tafel vol te staan. Het smaak allemaal erg goed. Het vreemde is wel dat ze beginnen met de vleesgerechten en eindigen met de soep. Het is even wennen. Tegen 22.00 uur lopen we nog even door naar de "Heineken beer garden". Bij aankomst worden we aangevallen door een groep mooie jonge meiden die in een outfit lopen van een biermerk. Als je hun biermerk besteld, krijgen zij een bonus. Ze doen dus echt hun best. Leuke dag met mooi weer en een gezellige avond.
Woensdag 11 oktober ..... met de bus naar Yangshuo
Omdat we om 08.00 uur moeten verzamelen, staan we redelijk vroeg op, maar als we willen ontbijten in het hotel blijkt dat de kok zich verslapen heeft. Het duurt dus iets langer. We vertrekken toch nog op tijd en met een klein busje worden we naar het grote busstation gebracht. We stappen daar op een lijndienstbus voor een reis van tien uur naar Yangshuo. Onderweg stoppen we drie maal om te plassen op ontzettende stinkende toiletten of voor een rookpauze. Bij de eerste stop krijgen we een maaltijd aangeboden. Deze zit bij de busreis inbegrepen en bestaat uit rijst met diverse gerechten die we uit mogen zoeken. De busreis verloopt goed en het landschap verandert. Je ziet de Karstbergen oprijzen. Mooie omgeving. Tegen 19.30 worden we opgewacht door Ruby. Paul en zijn zwangere vrouw Ruby zijn onze gidsen hier. Sebastian is erg te spreken over hen, dus dat beloofd wat. Als we met een klein busje naar het Friendschip hotel worden gereden zien we al dat het hier drukker is met toeristen dan dat we gewend zijn. Yangshuo is het eerste Backpackers stadje van China. Er is hier van alles te doen en te koop. Vanavond gaan we bijna de hele groep eten bij het eethuis van Paul en Ruby "The Green Lotus". We kunnen heerlijk buiten op het terras zitten en er is genoeg te zien, dus vervelen doen we ons niet. Ook het eten is echt heerlijk. Het nadeel/leuke is dat er allerlei mensen aan tafel hun waren komen aanbieden. Dit loopt uit de hand als een oude man aan onze tafel komt en zijn fluiten die hij zelf gemaakt heeft komt verkopen. Er wordt gehandeld, gezongen (vader Jacob) en muziek gemaakt. Het terras heeft veel bekijks gekregen. Uiteindelijk gaat Berry rond met de hoed van de oude man en haalt een fooi op voor de man. Verder geniet de man van een glaasje wijn en verkoopt hij ook nog een paar van zijn fluiten. Hij weet niet wat hem overkomt, maar vindt alles goed. Tegen 0.00 uur lopen we terug richting hotel.
Donderdag 12 oktober ..... de omgeving van Yangshuo
We mogen weer uitslapen. Tegen 08.00 uur drinken we thee op onze kamer en gaan daarna voor het ontbijt naar Jimmy, waar ze heerlijke yoghurt met een groot bord vers fruit hebben en voor Berry natuurlijk een engels ontbijt, want het is natuurlijk een Engelse tent. We zitten heerlijk op de veranda. Tijdens het eten komen er diverse "gidsen" aan tafel die met ons op stap willen. Ze geven tips en gaan dan een dag met je mee. In de ruil daarvoor vragen ze een vergoeding. Er is duidelijk verschil en de meeste hebben een boekje bij zich waar ze de mensen die eerder met hen op stap geweest een verslag in hebben laten zetten. Goede reclame. We lopen zelf wat door het gezellige dorpje en genieten van de ongedwongen sfeer. Het is overal een drukte van belang. Tussen de middag nemen we wat te eten in de Blue Lotus. Ze hebben daar heerlijk sissling beef. We gaan vanmiddag op stap met Paul, die ons diverse kleine dorpjes laat zien. Eerst rijden we met een bus naar Fuli waar we een wandeling maken over een mooi smal pad waarvan we een fantastisch uitzicht hebben op de rivier en de karstbergen. Het is schitterend weer en we hebben helder zicht. We lopen verder door het dorpje. Je merkt wel dat er meer toeristen komen en dat de mensen er aan gewend zijn, omdat ze ons bij het begin al op staan te wachten en vrolijk dansen. In dit dorpje is ook een kleine werkplaats waar grote waaiers en papierrollen worden gemaakt. Na een half uur gaan we met de bus naar een kleiner dorpje waar nog geen toeristenkraampjes staan. Het is heerlijk rustig en we lopen door de smalle straatjes. Hier lopen de dieren gewoon los. Je kunt zien dat mensen er van alles aan doen om alles voor elkaar te krijgen en zijn dus ook druk aan het bouwen/verbouwen aan de veelal stenen woningen. Je ziet hier ook dat er boven de deuren van een nieuwbouw woning een soort versiering hangt met graan en rode linten. Dit is om de boze geesten buiten de deur te laten en felicitatie met hun huis. Je moet het zien als bij ons pannenbier. Hierna rijden we met de bus door naar Xingping, dit is een dorpje wat nu nog bijna zonder toeristen leeft, maar op de nominatie staat om net zo te worden als Yangshuo. Hier is nog bijna alles zoals Yangshuo ook ooit was. Het ziet er stoffig uit en de mensen leven nog gewoon zonder toeristen stalletjes. Hier stappen we op de boot. Het is inmiddels 17.00 uur en we maken een mooie boottocht van een uur over de rivier dwars door het karst landschap. We stappen op bij het punt waar de een gedeelte de karstbergen is gebruikt voor de afbeelding op het chinese 20 yen biljet. Het is heerlijk relaxed om met een boot te varen. Na deze ontspannende boottocht gaan we eten. We krijgen heerlijk eten in een grote schuur waar de TL verlichting brand en de beestjes op de verlichting afkomen. Ook hier bestaat het eten uit meerderen gerechten die op tafel worden gestald en nemen kunt wat je wilt. Even uitbuiken, en daarna gaan we weer de boot op om de Aalscholvissers te bekijken. Deze vissers staan op een smalle bamboevlot met daarbij een stuk of tien aalscholvers, die voor hem "vissen". De vissen worden gelokt dmv een grote lamp. Het is bijzonder om dit te zien, maar ik vind het niet erg als ik achteraf hoor dat dit puur nog alleen maar voor de toeristen is, omdat ze zelf tegenwoordig met andere methoden vissen. Bij de vogels is de strot half dicht geknepen dmv een touwtje. Door het touwtje kunnen ze geen grote vissen doorslikken. Als ze wel grote vissen vangen worden de vogels via een touwtje wat aan de poten van de vogels vastzit op een stok getrokken en word de vis uit de strot verwijderd door de visser en word dan weer in het water gedaan. De kleinere vissen worden wel opgegeten door de vogels. Deze vogels duiken ook best diep in het water om de vis te pakken. Het is een samenspel tussen visser en vogels. Omdat het puur voor de toeristen is krijgen de vogels na afloop toch de vis te eten en kunnen we naar hartelust de vogels fotograferen. Hierna gaan we met de bus richting Hotel waar we nog een afzakkertje nemen in een leuke tent in de buurt van ons hotel. Omdat het niet gebruikelijk is dat er alleen maar gedronken word in een restaurant, snapt het personeel er niets van en gaat er het nodige fout, wat zorgt voor leuke reacties op het terras onder de Chinese bezoekers. Want er zijn hier ontzettend veel Chinese toeristen.
 |