Chengdu naar Lanzhou
Woensdag 25 oktober
Omstreeks 07.30 uur worden we wakker de stad begint te leven. We nemen een ontbijtje van Yoghurt met fruit op de kamer en nemen nog wat lekkers van de bakker tegenover ons hotel. We pinnen nog wat geld en tegen 10.15 uur gaan we met de bus richting vliegveld, waar we om half één vertrekken naar Lanzhou (uitspraak lanzoo). Lanzhou was vroeger een belangrijke halteplaats op de zijderoute. Uit het vliegtuig zien we al dat het een erg droog en onherbergzaam gebied is. Anderhalf uur en twee worstenbroodjes later landen we op Lanzhou. Het gebied is heuvelachtig met wat dorre bomen. Tot onze verbazing zien we dat deze droge bomen ruim besproeid worden. Af en toe zien we een klein dorpje. Er komt hoogbouw in zicht en we rijden de stad binnen. De stad oogt grauw en grijs en er staan veel "Sovjet" gebouwen. Ook ons hotel, het Hualian Hotel, ziet er aan de buitenkant saai uit, maar de kamers zijn ruim en netjes. Als we het hotel uitlopen valt het ons op dat hier niet zoveel toeristen komen. De mensen kijken je allemaal na, maar met een vriendelijk "nihao" zijn de mensen vriendelijk en lachen ze. Ik heb wel het gevoel dat ze ons een beetje uitlachen. Ook de kinderen vinden het geweldig dat je ze gedag zegt en kijken heel verlegen. Het blijft een vreemd gevoel dat je zo bijzonder bent voor deze mensen. We kopen wat bananen en appels, bij een kraampje. De mensen kijken echt verbaasd dat we ook daadwerkelijk iets kopen. Later worden we aangehouden of we ook bij hen willen kopen en ze hebben gelijk de prijs verdubbeld. De Chinezen hebben echte ondernemersgeest. Tegen 18.00 uur gaan we gezamenlijk eten bij een restaurant op aanraden van Sebastian. We gaan met de bus en komen terecht in het zeer drukke verkeer. Bij het restaurant worden we al verwacht en zodra we zitten komen de gerechten al op de tafel. Ook hier weer de alom bekende ronde draaiende plaat. Het eten is weer heerlijk en bestaat uit, zoetzuur vlees, sissling beef, broccoli, paksoi met paddestoelen, kip met noten en nog een beef gerecht. De smaak is zeer goed en sommige zijn ook erg pikant. We hebben vandaag twee jarigen die trakteren op een borrel. Na deze gezellige en lekkere maaltijd gaan we naar de overkant om iets te drinken in een echt Tibetaanse café. Het ziet er gezellig en kleurrijk uit met houten meubels en een mega gebedsrol bij de entree. Er is een podium, dus dat belooft wat. Sebastian begint te spelen op de gitaar en zingt daarbij. Het klinkt best goed. De Chinezen in het café lachen en kijken hun ogen uit. Dan wordt er muziek opgezet en door het personeel van het café, gekleed in Tibetaanse kledij, gedanst rond de tafels. Ze maken speciale pasje en zwaaien daarbij met hun armen. Dit is een typisch Tibetaanse dans. De jongens hebben een Tibetaanse uitstraling wat gekenmerkt wordt door mooie brede jukbeenderen. Natuurlijk worden we uitgenodigd om mee te dansen en het wordt een zooitje (gezellig). Er zijn nog wat optredens van zangers en zangeressen, waarvan sommige met een goede stem, en er wordt gedanst. Als de quickstep wordt ingezet komen de Chinezen niet meer bij. Er zijn inmiddels veel Chinezen binnengekomen en deze vermaken zich goed. Tegen elf uur vertrekken wij richting hotel en het personeel gaat gewoon door met dansen. Wat een geweldige avond. Met vijf man en de chauffeur vertrekken we met een taxi naar het hotel. Yvonne ligt languit achterin.
 |